نوبه‌نو می‌شوی، هر لحظه.

هر دم، این تو نیست و تو این نیستی.

پس با من‌های متکثر طرفی. 

پسِ این من‌ها، من واحدی است: من در لحظه.

«من در لحظه» می‌تواند روی دوش من‌های قبلی بنشیند

یا دست‌کم یک سروگردن بلندتر باشد.

به رقابت خودت می‌روی.