بوق را برای این گذاشته‌اند که اگر دیدی کسی حواسش نیست، هشداری بدهی.

پس برای سلام و خداحافظی بوق نزن.

برای احوال‌پرسی بوق نزن.

برای اعتراض بوق نزن.

برای راه‌دادن و راه‌گرفتن بوق نزن.

برای مسافرزدن بوق نزن.

برای اینکه در را برایت باز کنند، بوق نزن.

برای اینکه همه بفهمند عروس می‌بری، بوق نزن.

برای پیروزی تیم ملی‌ات هم بوق نزن.

چرا؟

چون ممکن است کسی نوزاد بدخوابی داشته باشد که تازه به‌خواب رفته باشد.

چون ممکن است کسی بیمار بی‌اعصابی داشته باشد که محتاج ساعتی خواب باشد.

چون ممکن است کسی ناراحتی خاصی داشته باشد که به‌مدد قرص خواب، بعد از کلی تقلا چشم به‌هم گذاشته باشد.

بوق نزن لاکردار. نزن. قبلاً نگفته بودم؟ گفته بودم دیگر.

وربیفتد آن بی‌صاحب!