در این کشاکش‌ها شاعری از سلالۀ شورشگران و از اردوگاه مستضعفان تاریخ چون دعبل خزاعی چهرۀ زیستن پرتلاشی را چنین در جمله‌ای بیان کرده است:

انا أحمل خشبتي علی کتفي منذ اربعین سنة ولست أجد احدا یصلبني علیها؛

چهل سال است که چوبۀ دارم را بر دوش می‌کشم و کس نمی‌یابم که مرا سر آن به دار آویزد.

 

از کتاب ادبیات انقلاب در شیعه، صادق آیینه‌وند