پسربچه سوار دوچرخه است. کنارش دختربچه‌ای با همان قدوقواره ایستاده است،‌ بی دوچرخه. ژست مسابقه گرفته‌اند. «یک، دو، سه»ای می‌گویند و راه می‌افتند. در کمال تعجب، دختربچه را می‌بینم که پیش می‌افتد. چند ثانیه بعد اما انگار خسته می‌شود. می‌ایستد. پسربچه با دوچرخه از کنارش رد می‌شود و مسابقه را می‌برد.