بچه را که بابت کاری تشویق می‌کنیم، دلش باز تشویق می‌خواهد. برای همین، آن کارش را تکرار می‌کند، مثلاً شیرین‌زبانیِ قبلی را. خب، از مزه می‌افتد. ما هم این‌طوریم. تشویقمان که می‌کنند، گاه شورش را درمی‌آوریم. بعد، چشم باز می‌کنیم می‌بینیم با همان تشویق‌ها راهیِ راهی شده‌ایم که نباید.